Nawet małe dawki tego pierwiastka pokrywają dzienne zapotrzebowanie organizmu. Istotnym czynnikiem jest stosunek Ca/Sr, przy obniżeniu, którego zachodzą deformacje kośća lub inne zespoły chorobowe.

Rola tego pierwiastka nie jest do końca wyjaśniona. Prawdopodobnie stront odgrywa rolę w procesach wzrostu kości, ma też zapobiegać próchnicy zębów. Być może ma udział w procesach energetycznych komórek. We krwi zawartość strontu wynosi 0,4ą0,1umol/l.

Dawka dzienna dostarczana z pożywieniem wynosi ok. 200 ug i różni się w zależności od regionu geograficznego.

Toksycznych stężeń strontu w organizmach zwierzęcych nie odnotowano. Nadmiar strontu może wywoływać zaburzenia metabolizmu wapnia i fosforanu a także miedzi i kobaltu. Ważnym czynnikiem jest stosunek Ca/Sr, przy jego obniżeniu może dojść do deformacji kośćca i innych zespołów chorobowych. Zatrucie strontem-90 prowadzi do uszkodzeń kości i szpiku kostnego